Day: December 3, 2021

ท่าอากาศยานนานาชาติสุลต่านมะฮ์มุด บาดารูดินที่ 2

ท่าอากาศยานนานาชาติสุลต่านมะฮ์มุด บาดารูดินที่ 2 เป็นสนามบินนานาชาติในเมืองปาเล็มบัง จังหวัดสุมาตราใต้ ประเทศอินโดนีเซีย ชื่อสนามบินมาจากพระนามของสุลต่านมะฮ์มุด บาดารูดินที่ 2 ซึ่งเป็นสุลต่านแห่งปาเล็มบัง ในช่วงปี ค.ศ. 1938 ได้เปิดใช้งนสนามบินพาณิชย์แห่งนี้ครั้งแรกที่ตาลังเบอตูตูในปาเล็มบัง ต่อมากองทัพญี่ปุ่นได้สร้างสนามบินใหม่ในช่วงที่ญี่ปุ่นเข้ายึดครอง (ระหว่าง ค.ศ. 1942-1943) ในวันที่ 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1963 ได้เปิดใช้งานในฐานะสนามบินร่วมทางการทหารและพาณิชย์ แต่ต่อมาในวันที่ 21 สิงหาคม ค.ศ. 1975 ได้กลับมาเป็นสนามบินพาณิชย์อีกครั้ง และในวันที่ 3 เมษายน ค.ศ 1985 ได้เปลี่ยนชื่อจาก ท่าอากาศยานตาลังเบอตูตู มาเป็น ท่าอากาศยานนานาชาติสุลต่านมะฮ์มุด บาดารูดินที่ 2 ให้บริการโดยอังกาซาปูราที่ 2 joker123 หลังจากที่จังหวัดสุมาตราใต้ได้รับคัดเลือกให้เป็นเจ้าภาพในงานสัปดาห์กีฬาแห่งชาติในปี ค.ศ. 2004 ได้มีการก่อสร้างส่วนต่อขยายอาคารใหม่ เปิดใช้งานในวันที่ 27 กันยายน ค.ศ. 2005 อินโดนีเซีย หรือชื่อทางการคือ […]

ท่าอากาศยานนานาชาติสุลต่านฮาซานุดดิน

ท่าอากาศยานนานาชาติสุลต่านฮาซานุดดิน เป็นสนามบินในเมืองมากัซซาร์ ประเทศอินโดนีเซีย ห่างจากตัวเมืองมากัซซาร์ไปประมาณ 20 km (12 mi) ให้บริการโดย PT. Angkasa Pura I อาคารผู้โดยสารแห่งใหม่เปิดใช้งานวันที่ 20 สิงหาคม ค.ศ. 2008 ส่วนชื่อสนามบินมาจากสุลต่านฮาซานุดดิน สุลต่านแห่งโกวา ผู้ต่อสู้กับบริษัทอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ในคริสต์ทศวรรษ 1660 สนามบินอยู่ระหว่างเขตเมืองมากัซซาร์กับอำเภอมารซในจังหวัดซูลาเวซีใต้ ใช้เวลาเดินทาง 15-20 นาทีจากเมืองมากัซซาร์ เศรษฐกิจของอินโดนีเซียเป็นเศรษฐกิจที่พึ่งพาการส่งออกน้ำมันและก๊าซธรรมชาติ อุตสาหกรรมน้ำมันเป็นแหล่งสำคัญที่สุดในการทำรายได้ให้อินโดนีเซีย นับแต่ยุคหลังได้รับเอกราชตลอดมา ซึ่งรัฐบาลอินโดนีเซียได้นำรายได้มาพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานทางเศรษฐกิจ โดยเฉพาะด้านการขนส่งและการคมนาคมสร้างฐานอุตสาหกรรมที่มีการลงทุนสูง มุ่งหวังสร้างความแข็งแกร่งให้กับการอุตสาหกรรมของประเทศ ดังนั้น เมื่อเกิดวิกฤตน้ำมันในตลาดโลกในช่วงระหว่างปี พ.ศ. 2523 – 2527 ซึ่งราคาน้ำมันในตลาดโลกลดลงอย่างรวดเร็ว ส่งผลกระทบต่อเศรษฐกิจโดยรวมของอินโดนีเซีย รัฐบาลจึงหันมาส่งเสริมและพัฒนาอุตสาหกรรมเพื่อการผลิตเพื่อลดการพึ่งพา รายได้จากน้ำมันและก๊าซธรรมชาติ เช่น อุตสาหกรรมสิ่งทอ แร่โลหะที่มีค่า สินค้าอุตสาหกรรม ต่าง ๆ รวมทั้งพัฒนาภาคเกษตรกรรมเพื่อเพิ่มผลผลิต ทำให้อินโดนีเซียมีข้าวเพียงพอสำหรับเลี้ยงตนเองได้โดยไม่ต้องนำเข้าอีกต่อไป ยกเว้นบางปีที่ผลผลิตข้าวไม่ดี ขณะเดียวกันรายได้จากการ ส่งออกสินค้าอื่น ๆ ที่ไม่ใช่น้ำมันและก๊าซธรรมชาติก็เพิ่มมากขึ้นเป็นลำดับ […]

Scroll to top